Repertuar

Repertuar to ruchy, które chcesz grać, a nie te, które zostały zagrane: twoje ruchy i odpowiedzi przeciwnika, których się spodziewasz. Jest jeden na kolor, Repertuar białymi i Repertuar czarnymi, w sekcji Przygotowanie paska bocznego; jego strona zajmuje miejsce listy i partii.

Składa się z pozycji: dwa warianty, które dochodzą do tej samej pozycji, spotykają się w niej. W jednej pozycji możesz mieć więcej niż jeden swój ruch, na przykład 1…c5 i 1…e5.

Twoje partie rozpoznaje profil. Bez profilu repertuar też można pisać, ale nie ma twoich partii do liczenia i porównywania.

Strona

Po lewej Twoje warianty: jeden wiersz na każdy odcinek wariantu między jednym rozgałęzieniem a drugim. Twoje ruchy są pogrubione, ruchy przeciwnika jaśniejsze. Liczba po prawej mówi, ile twoich partii przeszło przez ten wariant; przy każdym rozgałęzieniu najpierw idzie wariant grany najczęściej. Kliknięcie wiersza przenosi szachownicę na jego koniec. Na górze Ruchy · warianty · luki repertuaru; w Repertuarze czarnymi, jeśli przeciwnicy zagrali przeciw tobie pierwszy ruch, którego repertuar nie ma, mówi o tym osobny wiersz.

Pośrodku szachownica. Tuż pod nią przyciski: na początek, wstecz, naprzód i na koniec wariantu, Obróć szachownicę i Udostępnij szachownicę, z obrazem, FEN i PGN; niżej wariant, w którym jesteś: kliknięcie ruchu wraca do niego. Naprzód podąża za repertuarem, a tam, gdzie on się kończy, za twoimi partiami; koniec wariantu podąża tylko za repertuarem. Na szachownicy można wykonywać ruchy, ale ruchy tylko eksplorują: do repertuaru nic nie trafia, dopóki tego nie dodasz.

Po prawej, na górze, Twój ruch albo Odpowiedzi przeciwnika, zależnie od tego, kto jest na ruchu, i po jakich ruchach. Pod spodem twoje partie z tej pozycji: dla każdego ruchu zagranego stąd Partie i Wygrane / Zremisowane / Przegrane oraz to, czy jest W repertuarze, czy można go dodać. Po najechaniu szachownica pokazuje ruch; kliknięcie go wykonuje.

Legenda

Przycisk ⓘ obok Twoje warianty otwiera Legendę. Na końcu wiersza drzewa:

• luka, na pomarańczowo: wariant kończy się ruchem przeciwnika w repertuarze bez twojej odpowiedzi. Pod wierszem Twoje ruchy tutaj: mówi, jakie odpowiedzi padły w twoich partiach: to kandydaci do jej zamknięcia.
• ↪: wariant ciągnie się dalej w innym miejscu drzewa, ta sama pozycja przy innej kolejności ruchów. Kursor mówi gdzie.
• +N: ruchy przeciwnika, których repertuar nie ma, zagrane przeciw tobie w tym wariancie, w każdym miejscu, w którym przeciwnik jest na ruchu, nie tylko na końcu. W wierszu 1.e4 e5 2.Sf3 Sc6 3.Gb5, jeśli przeciwnicy zagrali przeciw tobie 2…d6 w trzech partiach i 3…a6 w jednej, wiersz ma +2, a kursor pokazuje „2…d6 ×3, 3…a6”.
• Liczba po prawej: twoje partie, które przeszły przez ten wariant, te z filtra po prawej.
• Linia przerywana: ruch, którego jeszcze nie ma w twoim repertuarze, zaproponowany przez twoje partie albo zagrany na szachownicy.

Które partie się liczą

Na górze prawej kolumny Twoje partie, ile ich jest, i zdanie, które mówi, które są liczone: Przy szachownicy i online, Przy szachownicy albo Online, oraz Ze wszystkich lat, Z tego roku, z ostatnich 2, 3 lub 5 lat albo Wybierz lata…. Kliknięcie części zdania ją zmienia; ⓧ Usuń filtr. Lata liczy się od bieżącego roku, a gdy wybierasz lata, partia bez daty zostaje pominięta.

Filtr zmienia liczby, +N, propozycje i partie poniżej, nigdy ruchy repertuaru. Kolejność wariantów też zostaje bez zmian, bo liczy wszystkie twoje partie tym kolorem: po zmianie filtra warianty się nie przesuwają. Każdy kolor ma własny filtr.

Dodawanie

• Dodaj w prawej kolumnie, obok ruchu: wchodzi wariant aż do tego miejsca i ten ruch.
• Ruch zagrany na szachownicy poza repertuarem pojawia się w drzewie linią przerywaną, z napisem „na szachownicy, nie w repertuarze” i Dodaj. Pod szachownicą widać Tej pozycji nie ma w twoim repertuarze: opuszczono go ruchem …, a Dodaj wariant go dodaje. Przy zaproponowanym wariancie napis mówi, od którego ruchu jest propozycja.

Ruch zawsze wchodzi razem z wariantem, który do niego prowadzi. Nie ma nic do zachowania: każda zmiana jest już w archiwum.

Repertuar prowadzony gdzie indziej albo opracowanie zachowane jako plik wchodzi przez Importuj do repertuaru…, prawym przyciskiem na repertuarze na pasku bocznym: każdy ruch z partii pliku, linia główna i warianty, bez komentarzy. Podsumowanie mówi, ile ruchów dodano i ile partii pominięto, bo zaczynają się od ustawionej pozycji albo nie dało się ich odczytać. Plik z ponad 1000 partii nie jest repertuarem: trzeba go zaimportować jako partie. Opracowania online można wysłać do repertuaru także z okna importu: zobacz Importowanie partii.

Usuwanie

Tylko w drzewie: najedź na wiersz i naciśnij ✕, co usuwa wiersz i to, co po nim następuje; albo prawy przycisk na dowolnym ruchu → Usuń od …. Znika to, do czego dochodziło się tylko stamtąd: pozycja, do której prowadzi też inny wariant, zostaje.

Jeśli razem z ruchem znikają też następne, aplikacja najpierw pyta, Usunąć z repertuaru?, i mówi, ile ich jest. Nie da się tego cofnąć.

Prawym przyciskiem na ruchu jest też Przejdź do …, które przenosi tam szachownicę.

Propozycje z twoich partii

Żeby nie zaczynać od zera, Zaproponuj na podstawie moich partii… (na górze drzewa albo prawym przyciskiem na repertuarze na pasku bocznym) przegląda twoje partie z filtra i proponuje powtarzające się ruchy:

• Zagrany co najmniej N razy: ruch, twój lub przeciwnika, wchodzi, jeśli zagrano go w co najmniej tylu twoich partiach (na początku 2);
• Do ruchu N: dokąd dojść (na początku 6).

Gdy zmieniasz liczby, okno mówi, ile nowych ruchów by zaproponowało: Nowe — twoje ruchy: · odpowiedzi przeciwników:. Po ruchu poniżej progu nie idzie dalej, a odpowiedź przeciwnika bez twojego ruchu po niej staje się luką. Zaproponuj wstawia je w miejsce wcześniejszych propozycji.

Propozycje pojawiają się w drzewie linią przerywaną i nie są jeszcze w repertuarze: + dodaje wiersz, ✕ go odrzuca, a prawym przyciskiem na ruchu Dodaj do … albo Odrzuć od …. Na górze: ile ich jest i według jakiej zasady, Dodaj wszystkie i Odrzuć wszystkie. Propozycje się nie zachowują: po zakończeniu aplikacji znikają.

Jeśli twoje partie nie wystarczają, żeby coś zaproponować, okno mówi dlaczego: profil do wypełnienia, żadnej twojej partii tym kolorem albo żadnej w filtrze.

Z klawiatury

→ idzie naprzód za repertuarem, a potem za propozycjami; tam, gdzie drzewo nic nie ma, za ruchami z twoich partii, najpierw najczęściej granym. ← cofa. Tam, gdzie dróg jest więcej niż jedna, otwiera się Kontynuacja…: ↑ ↓ wybierają, → wykonuje ruch, ← zamyka.

Twoje partie wobec repertuaru

Na górze drzewa Warianty i Partie. Partie wstawia w miejsce wariantów Wobec repertuaru: twoje partie z filtra tym kolorem, najnowsze najpierw, podzielone według tego, gdzie wyszły z repertuaru.

• Twoje odstępstwa: twój ruch był inny niż ruch z repertuaru.
• Luki: brak twojego ruchu: przeciwnik zagrał odpowiedź, którą repertuar przewiduje, ale po której nie ma twojego ruchu.
• Nieprzewidziane ruchy przeciwnika: przeciwnik zagrał odpowiedź, której repertuar nie przewiduje.
• Poza końcem wariantu: wariant kończył się twoim ruchem, a partia toczyła się dalej.
• W repertuarze: partia skończyła się, nie wychodząc z repertuaru.

Każda partia podaje ruch, którym wyszła, i to, co przewidywał repertuar, na przykład „12.Sf3 — repertuar: 12.c3”. Partie dodane od ostatniego importu mają znak Nowa. Kliknięcie przenosi szachownicę na ruch, którym partia wyszła; prawy przycisk → Otwórz partię. Partii rozpoczętych od ustawionej pozycji tu nie ma.

Repertuar w partiach

W ruchach twojej partii, w edytorze i pod szachownicą w oknie głównym:

• ▪ po każdym twoim ruchu, który jest w repertuarze;
• ⑂ przy ruchu, którym partia z niego wyszła: czerwony przy twoim odstępstwie, pomarańczowy przy luce, szary przy nieprzewidzianym ruchu przeciwnika. Nad ruchami ten sam wiersz co na liście Wobec repertuaru mówi, jak. Otwórz w repertuarze otwiera repertuar na tym ruchu, skąd można dodać wariant; Ignoruj ukrywa wiersz dla tej partii, dopóki jest otwarta.

Partia, która tylko wyszła poza koniec twojego wariantu, nie ma ani ⑂, ani wiersza: tak właśnie kończą się warianty.

Także eksplorator, z Ja białymi lub Ja czarnymi, oznacza ▪ ruchy z repertuaru. Jeśli ich nie chcesz, w Ustawienia › Wygląd, w sekcji Notacja ruchów, wyłącz Pokazuj znaki repertuaru w notacji twoich partii: znikają ▪, ⑂ i wiersz, w partiach i w eksploratorze. Strona repertuaru pokazuje je mimo to, podobnie jak kolumna Twoja odpowiedź w teczce przeciwnika.

Po imporcie podsumowanie mówi, czy któraś z twoich nowych partii wyszła z repertuaru: Pokaż w repertuarze prowadzi do niej.

Eksport, drukowanie i opróżnianie

Prawy przycisk na Repertuar białymi lub Repertuar czarnymi na pasku bocznym:

• Zaproponuj na podstawie moich partii…, Importuj do repertuaru… i Importuj z lichess…, które otwiera okno importu na opracowaniach online;
• Eksportuj… zachowuje plik PGN z jedną partią: wariant grany najczęściej jako linia główna, pozostałe jako warianty, bez propozycji;
• Drukuj… przenosi go na papier albo do PDF, tak jak pokazuje go drzewo: zobacz Drukowanie i PDF;
• Opróżnij repertuar… usuwa wszystkie ruchy tego koloru. Aplikacja najpierw pyta i mówi, ile ich jest: nie da się tego cofnąć, a jeśli chcesz mieć możliwość powrotu, najpierw zrób kopię zapasową archiwum.

Repertuar jest w archiwum i zostaje także po Usuń wszystkie partie.

Za darmo i Pro

Repertuar należy w całości do Pro: strona, propozycje, import, drukowanie, znaki w partiach i w eksploratorze. Bez Pro dwa wiersze na pasku bocznym mają znak PRO, a kliknięcie otwiera okno Terza Torre Pro. Zapisany repertuar zostaje w archiwum także bez Pro.